کد خبر: ۲۳۹۶۷۰
تاریخ انتشار: ۲۰:۴۶ - ۲۰ خرداد ۱۳۹۹
یک اسارت مدرن
اسارت شرکت های نفتی و پتروشیمی استان بوشهر در چنبره مدیران غیر بومی، تراژدی تلخ خانه به دوشی مدیران بومی و حکمرانی غیربومی ها در این استان در کنار دور زدن قوانین برای جذب نیروی کار بومی را به اذهان متبادر می سازد که بسیار ناراحت کننده است.
جنوب نیوز:حکایت آنچنان تکراری است که حتی بازکردن این زخم که بوی تعفنش سراسر استان بوشهر را گرفته ، شاید حتی برای خیلی ها مشمئز کننده باشد اما برای آنهایی که در گرمای سوزان مناطق نفت و گاز استان بوشهر روزانه با آن مواجه هستند، هرگز قابل اغماض نیست.

سوژه، چنبره غیربومی ها بر صندلی های مدیریتی شرکت های نفت و پتروشیمی در این استان است، حکایتی از عدم توسعه‌یافتگی استان بوشهر بر ساختارهای مدیریتی .

اسارت شرکت های نفتی و پتروشیمی استان بوشهر در چنبره مدیران غیر بومی، تراژدی تلخ خانه به دوشی مدیران بومی و حکمرانی غیربومی ها در این استان در کنار دور زدن قوانین برای جذب نیروی کار بومی را به اذهان متبادر می سازد که بسیار ناراحت کننده است.

بسیاری از کارشناسان معتقدند که خط سیر نظام برنامه‌ریزی در این استان به دلیل عدم اتخاذ خط‌ مشی مشخص و پرتناقض عامل این توسعه نیافتگی است  و برخی دیگر، ناکارآمدی مدیریتی و عدم اعتماد به سرمایه‌های انسانی متخصص بومی و مدیران منطقه‌ای را در این امر دخیل می‌دانند.

ناگفته پیداست که هر کدام از این موارد ، در نابسامانی های موجود استان نقشی داشته است و متاسفانه در مجموع توانسته اند از توسعه یافتگی استان زرخیز بوشهر جلوگیری کنند.

با اینکه سال‌هاست از گوشه و کنار استان، اعتراضاتی از برخی نماینده ‌های استان در مجلس شورای اسلامی،امامان جمعه محترم و استانداران شنیده شده ولی هیچ اتفاق جدیدی نیفتاده است تا آنجا که شرکت های بزرگ هنوز زیر پاهای مدیران غیربومی له می شوند.

این در حالی است در بعضی استان‌ها مثل اصفهان‌، خوزستان و خراسان مسئولان حتی جرات مطرح کردن نام غیربومی‌ها را براي تصدي مديريت به خود نمی‌دهند و برای نیروهای بومی خود البته از نوع توانمند و به دور از باند و جناحش، ارزش خاصي قائلند و همین یکی از دلایل همصدایی در بسیاری از کارها از ایشان است.

تراژدی تلخ خانه به دوشی مدیران بومی و حکمرانی غیربومی ها در بوشهر تا جایی پیش رفته که شرکت های پتروشیمی دولتی هم با وجود توانمندی مدیران بومی، سکان شرکت های زیرمجموعه خود را هم از پایتخت می آورند.

 دردآور این که وقتی مدیریت پتروشیمی ها عمدتا دست غیربومی ها باشد معلوم است که حتی کارگران آشپزخانه ها و فضای سبز پتروشیمی ها را هم از استان های دیگر می آورند.

نکته تاسف بار ماجرا اینجاست که طی چند سال گذشته استان بوشهر همواره میدان آزمون‌ و خطا و محل کسب تجربه برای مدیران سایر شهرها بوده و همچنان که اعتراض ها به این رویه ادامه دارد باز هم حضور مدیران غیربومی بلامانع است.

امروز با وجود داشتن نعمت‌های خدادادی فراوان اقتصادی در استان بوشهر، نیروی انسانی و تحصیل کرده این استان در دریای بیکاری کشور در حال غرق شدن است در حالی که بیشترین نیروی کار استان از نیروی‌های غیربومی تأمین می‌شود .

به نظر می رسد که استاندار بوشهر با کمک نمایندگان جدید استان در مجلس، در یک هم گرایی مناسب جلوی رشد قارچ گونه مدیران غیربومی در این استان را بگیرند و حقوق از دست رفته استان را به آنان برگردانند چراکه دود این اقدامات تمامی به چشم مردم استان رفته و خواهد رفت.

و در آخر اذهان بزرگان استان بوشهر را فقط به کارکرد یک شرکت به نام  شرکت جم صنعت کاران که زیر مجموعه بزرگترین پتروشیمی استان یعنی پتروشیمی جم می‌باشد جلب می کنیم که با وجود این که وظیفه‌اش تامین نیروی انسانی‌ با دارا بودن ۲۷۰۰ نیرو است اما وقتی به جایگاه نیروها نگاه می کنیم تقریبا به جز فضای سبز و خدماتی بقیه غیر بومی استان می باشند.

حال متوجه می‌شویم در حالی که استخدام بومی‌ها در حداقل می‌باشد و بزرگترین پتروشیمی استان با هفت شرکت زیر مجموعه در تامین نیروی انسانی اینچنین برخورد می کند طبیعی‌ست که همچنان باید جوانان استان چوب عملکرد مدیری را بخورند که اولویتش جذب نیروهای غیر بومی‌ با تخصص کامل دور زدن قوانین جذب نیروی بومی است.
نظرات بینندگان
نام:
ایمیل:
* نظر: