کد خبر: ۲۳۶۳۳۷
تاریخ انتشار: ۱۰:۲۴ - ۱۸ آذر ۱۳۹۸
 

"ناامیدی و تظاهرات"؛ تفاوت 2 تحریم خاموش انتخاباتی برای اصلاح‌طلبان

جنوب نیوز: عباس عبدی، از فعالان و تئوریسین‌های جریان اصلاحات به تازگی در بخشی از یک مصاحبه که سایت اعتمادآنلاین آنرا منتشر کرد، پیرامون آغاز فرایند سیاسی برگزاری انتخابات مجلس یازدهم گفته است: در شرایط کنونی و با وضعیت فعلی و جاری قطعا انگیزه جدی‌ای برای حضور در انتخابات در بدنه نیروهای سیاسی اصلاح‌طلب وجود ندارد. کسانی هم که قصد ندارند در انتخابات ثبت‌نام کنند با توجه به این شرایط رفتار غیرطبیعی ندارند و این تصمیم‌شان کاملا قابل درک است.

او می‌افزاید: شانس پیروزی داشتن یا نداشتن اصلاح‌طلبان در انتخابات موضوع و مساله اصلاح‌طلبان نیست...مساله اصلی بی‌اعتبار و بی‌اثر شدن و نامفید تلقی شدن نهاد انتخابات در کشور است.

عبدی همچنین تصریح می‌کند: اینکه مردم می‌آیند و تعدادی نماینده مجلس یا رئیس‌جمهور انتخاب می‌کنند اما مجلس کار دیگری می‌کند و یا دیگری می‌گوید من کاره‌ای نیستم و این پیام به جامعه منتقل می‌شود که جاهای دیگری تصمیمات گرفته می‌شود. به بیان دیگر انتخابات تبدیل به پوششی برای نهادهای غیرانتخابی شده تا کار خودشان را با این پوشش انجام دهند. همین مساله باعث شده تا هرچقدر که جلوتر آمده‌ایم اختیارات مجلس و به تبع آن، کیفیتش کمتر و محدودتر شده است. با مشاهده این وضعیت ممکن ست به خودمان بگوییم که چرا باید در انتخاباتی شرکت کرد و پای صندوق رای رفت و به افرادی رای داد؟ وقتی که قرار است دیگران با پوشش نهادهای انتخابی کار خودشان را پیش ببرند. مشکل اصلی با این توضیح خود هویت انتخابات و نهاد انتخابات است .

این فعال چپ در عین حال از اصلاح‌طلبان می‌خواهد که در انتخابات شرکت کنند. [1]

*آنچه که عبدی گفته است؛ شیرابه تمام تئوری‌های اصلاح‌طلبان درباره انتخابات مجلس یازدهم است.

انتخاباتی که قرار است چپ‌ها با تئوری «تحریم خاموش» به استقبال آن بروند و اینطور وانمود کنند که از آنجا که شورای نگهبان چهره‌های پرونده‌دار ما را تأیید صلاحیت نکرده پس حاکمیت قصد تک‌صدایی دارد و نمی‌خواهد ما در مجلس باشیم!

این استدلال ضعیف اما در مقابل این پرسش معقول قرار دارد که "چرا چهره‌های پاک و بدون پرونده معرفی نمی‌کنید!؟ "

پرسشی که البته اصلاح‌طلبان مثل خیلی از پرسش‌های فراوان پیرامون خود پاسخی به آن نمی‌دهند...

قبل از عبدی، کسانی دیگر از رجال اصلاحات نیز اعتراف کرده‌اند که در انتخابات رأی نخواهند داد، تمایل به صحبت درباره انتخابات ندارند و اساسا در این تصور هستند که انتخابات مجلس از معنی تهی شده است.

به مواضع این عده البته باید صحبت‌های سال گذشته مصطفی تاجزاده را نیز افزود که در میزگردی با حضور علوی‌تبار و حجاریان تأکید کرده بود که اگر شورای نگهبان نامزدهای ما را تأیید صلاحیت نکند؛ انتخابات را تحریم می‌کنیم و با مردم تحریم‌کننده هماهنگ می‌شویم! [2]

و دقیقا تفاوت انتخابات مجلس هفتم (که آن هم از سوی اصلاح‌طلبان دچار تحریم شد) با انتخابات مجلس یازدهم از همین نقطه آغاز می‌شود... یعنی پیوستن رجال اصلاحات به مردم تحریم‌کننده‌ای که با عملیات روانی ستاد جریان سیاسی خاص دچار انکسار ذهنی شده‌اند، "آدرس خیابان" نیز به آنان داده شده و به قول تاجیک نیازی به فرمانده و راهبر هم ندارند و بصورت خوداتکا می‌توانند عملیات‌های خیابانی اصلاح‌طلبان را به پیش ببرند.

ستاد جریان سیاسی خاص به انتخابات مجلس یازدهم از این زاویه می‌نگرد...

تحلیلی که اگر تا قبل از اغتشاشات آبان درباره چیستی آن سخن گفته می‌شد؛ اندکی دور از ذهن می‌نمود اما اکنون مثل یک نقشه باز شده روی میز پهن شده و تلاش‌هایی برای تحقق آن در حال انجام است.

جالب آنکه علیرضا علوی‌تبار، چند هفته قبل از وقوع اغتشاشات آبان طی سخنانی بر لزوم برگزاری تظاهرات میلیونی به بهانه انتخابات تأکید کرده بود. [3]

کنار هم گذاری این رخدادها و فکت‌ها به وضوح نشان می‌دهد که اگرچه رفتار تحریم انتخابات یک رفتار منافقانه است اما انتخابات مجلس یازدهم برای ستاد کنترل از راه دور آشوب‌ها؛ مثل انتخابات مجلس هفتم تنها یک پروژه نفاق سیاسی نیست که خبری از تأکید بر ناامیدی یا اغتشاش در آن نباشد و طراحی‌های دیگر نیز در پشت پرده تحریم خاموش آن قرار دارد که گویا چندان هم به ورود فاز منافقانه به مسلحانه بی‌میل نیست!

در این زمینه البته کدهای بیشتری نیز وجود دارد...

نظرات بینندگان
نام:
ایمیل:
* نظر: