کد خبر: ۲۳۵۹۱۲
تاریخ انتشار: ۰۸:۳۲ - ۲۸ آبان ۱۳۹۸
جنوب نیوز: آشوب‌های اخیر در برخی شهرهای کشور که به بهانه تصمیم دولتِ اصلاح‌طلبان برای گران‌سازی بنزین صورت گرفت؛ موضع عجیبی را در میان برخی رجال اصلاحات موجب شده است.

مصطفی کواکبیان، از نمایندگان مجلس در بخشی از اظهارات خود در مجلس در همین رابطه گفته است: ما هم متاسف هستیم که عده‌ای در این موضوع در برخی شهرها جان باختند ولی به راستی اگر مردم عادی بخواهند یک اعتراض مدنی معمولی نسبت به این تصمیم غیر کارشناسی داشته باشند باید به کجا بروند؟ مگر قرار نبود وزیر کشور در تهران و کلانشهرها مکان‌های را برای تجمعات و اعتراضات مشخص کند و امنیت آن را تضمین کند پس چرا لایحه به مجلس تقدیم نمی‌شود.[۳]

علی تاجرنیا، دیگر فعال چپ و از نمایندگان مستعفی مجلس ششم نیز در این باره اظهار می‌کند: ما باید اعتراض را به شکل مسالمت‌آمیزش به رسمیت بشناسیم. در زمانی که این اعتراض‌ها مجوز داشته باشند و تحت مدیریت سندیکاها قرار بگیرند امکان سوء استفاده از آن‌ها نیست. اما چون طی سالیان گذشته بی تحملی نسبت به اعتراضات شناسنامه‌دار صورت گرفته با کوچک‌ترین حرکتی افکار عمومی به سمت حرکت‌های کور راهنمایی می شود که برای خود مردم و منافع اجتماعی آسیب هایی به همراه دارد.[۴]

احمد مسجدجامعی هم گفته است: حق اعتراض در قانون اساسی دیده شده است و نوع رفتار معترض با اخلالگران متفاوت است.

او با بیان اینکه وقتی حق اعتراض در قانون اساسی دیده شده باید شرایطی فراهم شود تا این حق احراز شود، گفت: پیش از این این موضوع در دولت پیشین مطرح شده بود اما به جایی نرسید اما معتقدیم کم کم باید این حق را قاعده مند کرد و باید به شهروندان نشان دهیم که اگر کسی مسئله، دغدغه و نکته‌ای دارد ما به آنها اعتماد داریم.[۵]

*این سطح از ماهیگیری سیاسی و دمیدن خفی به آشوب‌ها در هیچ نظام سیاسی در دنیا پذیرفته نمی‌شود و چنین اقداماتی به مثابه خیانت است.

پر واضح آنکه وظیفه یک فعال سیاسی در مقطع کنونی؛ آرام‌سازی فضا و تأکید بر ضرورت حفظ امنیت است نه تأکید بر اعتراض!

و البته بگذریم از اینکه این اصلاح‌طلبان هستند که همواره سمت خیابان و ناامیدی را به مردم نشان داده‌اند.

در بحث اعتراض نیز بایستی به یک ناراستی ۴۰ ساله از سوی جریان چپ در قبال مردم و قانون اساسی اشاره کرد.

بله! اعتراض حق عقلانی مردم است و در قانون اساسی ما نیز صراحتا به این مسئله اشاره شده است.

اما این مسئله یک پیوست عقلانی دیگر هم دارد و آن اینکه هیچ حکومتی در دنیا به "مخالفان خود" اجازه برگزاری تجمع در هیچ حیطه و قانونی نمی‌دهد.

بلکه اعتراضات باید در مانیفست خود، اساس حکومت را به رسمیت بشناسند و حرکت اعتراضی مجوّز دار نیز صرفا برای رساندن خواسته‌ها به حاکمیت باشد نه برای عرض اندام یک گروه مخالف ساختار.

جالب آنکه این حقیقت در کتاب "انقلاب" نوشته هانا آرنت، که از کتب مرجع در بحث ساختارشناسی انقلاب‌هاست نیز صراحتا بیان می‌شود که حتی در متون قانون انقلاب آمریکا هم بر این مسئله تأکید شده است که اعتراض با محتوای به رسمیت شناختن حاکمیت و اعلام خواسته به حکومت است نه برای ردّ حکومت.

قابل تأمل است که اصلاح‌طلبان و عمده چپ‌روانی که در طول ۴۰ سال گذشته در نظام جمهوری اسلامی بر ضرورت نترسیدن از اعتراض خیابانی و لزوم ارائه مجوّز به معترضین اصرار کرده‌اند؛ هرگز به این بنیان فلسفی اشاره نکرده‌اند و با اینکه تئوریسین‌های چپ علاقه زیادی به کتاب خانم آرنت دارند اما همواره از کنار این بخش از درس‌گفتار او با بی‌تفاوتی عبور کرده‌اند و حرف غلط خود را به خورد افکار عمومی داده‌اند.

به زعم ما این نکته بدیهیست که تأکید اصلاح‌طلبان بر "اعتراض شهروندان" در بحبوحه وقوع برخی آشوب‌ها در کشور؛ نتیجه‌ای جز خواهش ادامه اعتراضات خیابانی و اصرار بر «فتنه اقتصادی» در پی نخواهد داشت.
نظرات بینندگان
نام:
ایمیل:
* نظر: