کد خبر: ۲۳۵۰۸۴
تاریخ انتشار: ۰۹:۱۱ - ۰۸ مهر ۱۳۹۸
بررسی یک موضوع
اگر تصویر و فیلم روحانی در حلقه‌ی رهبران اروپایی را با فیلم مربوط به محمد بن سلمان در اجلاس گروه ۲۰ در آرژانتین (آذرماه ۹۷) مقایسه کنیم، آن‌گاه بسیاری از مسایل عیان می‌شود.
جنوب نیوز:  روز شنبه(۶ مهر ۹۸)، فیلمی در رسانه‌ها و شبکه‌های اجتماعی از محمدجواد ظریف و هیات همراه منتشر شد که وقتی می خواهند وارد یک محوطه شوند، یک پلیس آمریکایی جلوی ورود آن‌ها را می‌گیرد و به مسیر دیگری هدایت می‌کند. این فیلم با این توضیح منتشرشده است که محوطه جزو محدوده «ورود ممنوع» تعیین شده توسط کاخ سفید برای هیات ایرانی بوده است؛ موضوعی که معاون ارتباطات ریاست جمهوری آن را رد کرده است.

اما صرف‌نظر از صحت و سقم این ویدیوی چند ثانیه‌ای، رفتارهای ماههای اخیر دولت امریکا با وزیر امور خارجه کشورمان، روز به روز به زعم خودشان سخت‌تر و محدودکننده‌تر می‌شود؛ از تحریم ظریف تا تاخیر در صدور روادید و محدود کردن تردد در نیویورک.

بر اساس اخبرا منتشره، دولت آمریکا، حتی برای ملاقات ظریف با مجید تخت روانچی، دیپلمات کشورمان در سازمان ملل، که به علت بیماری سرطان در نیویورک بستری است، مجوز صادر نکرد و تلاش کرد با گذاشتن شرط برای این ملاقات انسانی، گروکشی کند.

در وهله نخست و در نگاه اول، این رفتار خلاف عرف و آداب دیپلماتیک از سوی پلیس آمریکا و رفتار غیرانسانی دولت آمریکا برای جلوگیری از دیدار هیات ایرانی با سفیر کشورمان در بیمارستان، برای هر ایرانی(فارغ از هر اختلاف نظر سیاسی با جناب ظریف و هیات همراه) برخورنده و ناراحت‌کننده بود، لیکن اگر به بطن این ماجرا نگریسته شود، از این صحنه و این مواجهه چیزی جز نشانی از افول هیمنه آمریکا (به عنوان سرکرده نظام سلطه) و اقتدار و ابهت جمهوری اسلامی ایران (به عنوان رهبر محور مقاومت) برداشت نمی‌شود.

گفتگوی تصویری ظریف با تخت‌روانچی، بعد از عدم صدور مجوز عیادت ظریف از او در بیمارستان

در این صحنه، آن‌چه از اهمیت برخوردار است، شخصیت «حقوقی» محمدجواد ظریف، به عنوان وزیر خارجه و نماینده ملت ایران در خاک ایالات متحده است. البته شاید خود ظریف (به عنوان یک شخصیت حقیقی و با تفکرات شخصی)، زمانی که در آذرماه سال ۹۲، در سالن اجتماعات دانشگاه تهران از قدرت آمریکا و این که "با یک بمب می تواند کل توان دفاعی جمهوری اسلامی را از کار بیاندازد"[۱]، گمان نمی‌کرد که روزی به عنوان نماینده نگاه «خوش‌بین» و «گشوده» نسبت به غرب و سردمدار آن، ایالات متحده، با چنین برخوردی در جریان سفرش به آمریکا برای حضور در اجلاس سازمان ملل مواجه شود. اما در این صحنه، جواد ظریف نماینده کشوری است که حتی حضور فیزیکی هیات نمایندگی آن، کمی آن‌سوتر از محدوده «مجاز»، موجب آزردگی و عصبانیت سردمدار نظام سلطه می شود.

حتی یک گام به عقب‌تر باید رفت: آن‌روزی که کاخ سفید و شخص ترامپ، در تصمیمی از سر استیصال (محصول پیروزی‌های محور مقاومت و علی الخصوص در یمن) و خلاف عرف‌های دیپلماتیک، در حرکتی کینه‌توزانه، محدوده حرکت و حضور هیات نمایندگی ایران را به حداقل ممکن کاهش داد، وحتی قبل‌تر از آن، وقتی که صحبت از عدم صدور ویزا برای هیات نمایندگی ایران بود، می‌شد به وضوح افول یک امپراتوری را مشاهده کرد که زمانی، خبر حرکت ف